نهاد شاخ شجر تخته های بزازی

که پیر به ز برای سپاه سالاری

عجب که دیده نرگس نظر به مردم هیچ

نمی کند نظرش بر خود است پنداری

گشاده باد صبا کلبه های عطاری

ز جعد غالیه بوی بنفشه روی زمین

نهاد خال رخ گلرخان فرخاری