شها نیک دانی تو رسم جهان را

که بس دیرمانی درین ایر مانی

تو را که همای خرد هست در سر

منه دل به این خانه استخوانی

تو خود در جهان چیست کان راندانی

جهان بی ثبات است تا بوده ایم

چنین بود رسم بد این جهانی