به زاری و حسرت جدا می شوند

دو بیگانه با هم شدند آشنا

که آن از گل تیره است این ز نور

ز تن تا به جان نسبتی هست دور

چو با یکدیگر آشنا می شوند

نمی بودشان کاشکی اتصال

چون جان را و تن را چنین بود حال