هوا بر دلم سرد و می تلخ گشت

نشیند به جای سمن زار برف

چو گل در هوایت شود عمر صرف

زمان هوی و هوس در گذشت

چو صافی عمر من ایام برد

از آن جرعه ای ماند و آن نیز درد

چه می شاید از جرعه انگیختن؟