دلا برگ این راه، نیکو بساز

برفتند و تو زنده ای جاودان؟

همه در پی یکدگر می رویم

نماند کسی سر به سر می رویم

که راهی است باریک و دور و دراز

شب زندگانی به آخر کشید

شبت روز شد، وقت رفتن رسید