شب زندگانی به آخر کشید

نماند کسی سر به سر می رویم

دلا برگ این راه، نیکو بساز

که راهی است باریک و دور و دراز

شبت روز شد، وقت رفتن رسید

یکایک برفتند یاران تو

رفیقان و اندوه گساران تو