گهرهای من شاه در گوش کرد

که داند خرد لایق گوش من

در گنج معنی دلم باز کرد

سخن را ز هر گونه ای ساز کرد

شکرهای نغزم همه نوش کرد

ز من نامه ای خواست اندر فراق

که آن نامه باشد سراسر فراق