شکرهای نغزم همه نوش کرد

در گنج معنی دلم باز کرد

سخن را ز هر گونه ای ساز کرد

گهرهای من شاه در گوش کرد

ز من نامه ای خواست اندر فراق

که آن نامه باشد سراسر فراق

برین طرز نظمی روان از نوی