زدی آسمان را زدی بر زمین

ز آب کفش بحر گریان شده

ز تاب تفش ببر بریان شده

اگر با فلک در کمر دست کین

به رمح از فلک عقده را می گشود

ز چوگان او گوی مه می ربود

چو دستش کمان را بیاراستی