به رمح از فلک عقده را می گشود

ز تاب تفش ببر بریان شده

اگر با فلک در کمر دست کین

زدی آسمان را زدی بر زمین

ز چوگان او گوی مه می ربود

چو دستش کمان را بیاراستی

ز هازه ز هر گوشه برخاستی