چنان سوختی کاندر آتش حریر

شده بر سر شاخ بریان ز تاب

عنادل، چو بر سیخ مرغ کباب

تن ماهیان در دل آبگیر

ز گرمی آب و هوا گرم گاه

همی برد ماهی بر آتش پناه

در آن آب جوشیده بر روی شط