به می مجلس عیش خوش داشتند

چنان کاتشی سرکشد در هوا

سر هر دو از عشق و می گرم بود

نمی داشت دی را دم سرد سود

دم سرد دی باد پنداشتند

کسی را که در ماه دی آتشی

ز می نیست، یا از رخ مهوشی،