ملک ساغری با پری روی خورد

چو خورشید و مه بود با یکدیگر

به هر می که کردی شهنشاه نوش

شهنشاه را گفتی آن ماه نوش

چو جرعه پری رخ زمین بوس کرد

سهی سرو خورشید را سجده برد

به گلبرگ روی زمین را سترد