که گیرد ز نورت چراغ آسمان

شها از جهان سایه ات کم مباد!

جهان بی رضای تو یک دم مباد!

تویی آن دلفروز و شمع جهان

منم همچو پروانه شیدای تو

سر مردنم هست در پای تو

امیدم ز لطف خداوندگار