همانا حسد برد بر حالشان

چه بنشست در وجه او غیر گرد

جهان را همه ساله آئین و خوست

جدائی فکندن میان دو دوست

زمانه تبه کرد احوالشان

رخ عشقشان گرچه بس خوب بود

از آرایش هجر محجوب بود