تو نزدیکی ای دل بر آن دل گسل

وگر یابی آنجاش آهسته گو

که من دورم ای دل ز جانان تو

تو با جان خوشی، ای خوشا جان تو

مرا چاره ای کن که دورم ز دل

شب تیره اش دیده دمساز بود

خروش و فغانش هم آواز بود