که چندان امانم ببخشد که باز

ندارم به غیر از خیالت هوس

مرادم به گیتی همین است و بس

شب و روز می خواهم از بی نیاز

ز روی توام خانه گلشن شود

به نور توام دیده روشن شود

بیا رحم کن بر جوانی من