ز روی توام خانه گلشن شود

مرادم به گیتی همین است و بس

شب و روز می خواهم از بی نیاز

که چندان امانم ببخشد که باز

به نور توام دیده روشن شود

بیا رحم کن بر جوانی من

ببخشای بر ناتوانی من