که از بوم ناشناختش باز کس

چو این رای بد با خود اندیشه کرد

برون رفتن از جای خود پیشه کرد

به بومی شد آن طوطی بلهوس

نخوردی بجای برنج و شکر

بجز ریزه سنگ و خون جگر

متاعی که او داشت نخرید کس