بجز بازگشتن طریقی ندید

متاعی که او داشت نخرید کس

سخن هر چه او گفت نشنید کس

چو حالش ز نعمت به محنت کشید

به زحمت سفر کرد و راحت گذاشت

در آخر بدانست که اول چه داشت

بجائی که وقتت خوش است ای پسر