که گر بشنود سگ بر آرد فغان

سگ و بی وفا هر دو پیشم یکی است

مرا بی وفا خواندنت شرط نیست

نه کنج رفت بد عهد را سگ مخوان

که سگ حق نعمت شناسد نکو

ولی هیچ حقی نمی داند او

شبی وقت گل بودم اندر چمن