چو بلبل شنید این، نالید زار

که می کرد از عشق گل غلغلی

همی گفت کاین بانگ و فریاد چیست؟

ز بیداد معشوق این داد چیست؟

که من تیره روزم تویی بختیار

تو را بخت یار است و دولت رهی

که در پای معشوق جان می دهی