تو را بخت یار است و دولت رهی

ز بیداد معشوق این داد چیست؟

چو بلبل شنید این، نالید زار

که من تیره روزم تویی بختیار

که در پای معشوق جان می دهی

به روز من و حال من کس مباد

که یارم رود پیش چشمم به باد