تو گفتی که بر آسمان ماه دید

بیامد دوان تا در شهریار

چو خرم نسیمی به باغ بهار

چو بر تخت روی شهنشاه دید

سریر شهنشاه را بوسه داد

زبان دعا و ثنا برگشاد

که شاها خدای تو یار تو باد