تو شاهی و من کمترینت رهی

درآید به چشمش از آن آب آب

تو مشغول گنجی و شاهی و داد

تو دردی نداری، که دردت مباد!

مطیع توام تا چه فرمان دهی؟

اگر زانکه می باید آمد بگوی

که تا پیشت آیم به سر همچو گوی