روان شد به اسبی چو باد بهار

بشادی بخندید در زیر لب

از آن پس بسیج سفر کرد ماه

شب و روز پیمود چون ماه راه

که بر وی نشیند نسیم تتار

جهنده براقی چو برق یمان

رونده سمندی چو آب روان