ز چینی حریر است و گل نرمتر

گهش مشک و عنبر ز گرد و غبار

گهش فرش و بالین ز خارا و خار

گمان برد کان خار و خارا مگر

گهی بود بر پشت ماهیش جای

گهی سود بر تارک ماه پای

بیامد چنین تا به درگاه شاه