خطا رفت خاطر مرنجان ز من

که گر رنجشی بر دل است از منت

وزین گر غباری است بر دامنت

به یکبار دامن بیفشان ز من

به خود بر تن خود جفا کرده ام

خطا کردم آری خطا کرده ام

خطایم بپوشان که آمد تو را