سر شمع مجلس ز می گرم بود

ز گفتن چو سوداست رفت آنچه رفت

همین به که باشیم امروز شاد

ز کار گذشته نیاریم یاد

ز گرمی درآمد زبان را گشود

که شاها مرا نیست حد جواب

بگویم اگر شاه بیند صواب