گهی بر مغنی زدی راه را

نگارش ستاده در آن انجمن

چو سرو سهی در میان چمن

گهی داشتی جام می شاه را

گهی نکته خوش در انداختی

دل مجلس از غم بپرداختی

چو از روز یک نیمه اندر گذشت