مگر، این چنین کرد یزدان نصیب

که جان را فرستد بر دشمنان؟

که کرد این که من در جهان می کنم؟

ز تن جان خود را روان می کنم

که مه بیشتر وقت باشد غریب

پس آن خسرو خاوری را براند

شکر پاره لشکری را بخواند