و یا روشنایی دور از نظر

شبی صورت یارش آمد به پیش

به زاری همی گفت با یار خویش

که ای جان من کرده از تن سفر

کجایی و چونی و حال تو چیست؟

که بر حال من مرغ و ماهی گریست

به قصد عدو مرکب انگیختی