همه روز ز هر غمش می چشم

منم عاشقی در فراقش صبور

به ناچار دور ش ز در مانده ام

بدین حالت از هجر درمانده ام

همه شب از ناله بر می کشم

به درد و غمم می رود روزگار

ندانم چه باشد سرانجام کار؟