به عادت فلک بر سر کوی و راه

به هندوستان رفت و باز آرمید

بیامد که بر سر کند خاک خور

نمی یافت کز اشک شد خاک تر

همی ریخت از خرمن ماه کاه

همه راه ز آمد شد کهکشان

پر از کاه شد چون ره کهکشان