دریدند خنیاگران روی دف

پلاسی چو شب در بر روز کرد

بلورین قدح زهره بر زد به سنگ

به ناخن خراشید رخسار چنگ

به سر بر همی زد می لعل کف

رخ نی ز آه سیه شد سپاه

نیامد برون از دمش غیر آه