پلاسی چو شب در بر روز کرد

همه راه ز آمد شد کهکشان

پر از کاه شد چون ره کهکشان

دم صبح آهی برآورد سرد

بلورین قدح زهره بر زد به سنگ

به ناخن خراشید رخسار چنگ

دریدند خنیاگران روی دف