دم صبح آهی برآورد سرد

همی ریخت از خرمن ماه کاه

همه راه ز آمد شد کهکشان

پر از کاه شد چون ره کهکشان

پلاسی چو شب در بر روز کرد

بلورین قدح زهره بر زد به سنگ

به ناخن خراشید رخسار چنگ