اگر چون تو سروی بود در بهشت

سپردم به زلفت دل و هوش و جان

تو را می سپارم به خاک این زمان

عجب باشد ای ماه رضوان سرشت

دلم رشک بر حوض کوثر برد

که سرو تو را کنار آورد

دل و جانم از رشک پیچیده اند