شکمخواره خاکا، خنک جان تو

که هر ذره جزویست از جان و دل

دریغا که این سرو قد آفتاب

فرو رفت در بامداد شباب

که جان جهانی است مهمان تو

تن نازکان می خوری زیر زیر

نگشتی از این خوردنی هیچ سیر