دلی نیست کو خالی از ماتمی است

چرا باد در خاک غلطان شود

چرا آب گریان و نالان شود

به مقدار خود هریکی را غمی است

که باشد که از دوری دل گسل

نگرید؟ مگرسنگ پولاد دل

خطا می کنم سنگ را نیز هم