به خون جگر چون بسر می بری؟

جهان پروریدت به خون جگر

شدی پیش اهل جهان معتبر

چرا دل سیاهی و خون می خوری؟

به باد صبا گفت در نافه مشک

که از هجر شد بر تنم پوست خشک

از آن در دلم شد سیاهی پدید