اگر چه مرا حرمت اینجاست بیش

شدی پاک و ز آهو برون آمدی

به باد صبا گفت مشک ختن

که این قصه باد است از آن دم مزن

ولیکن خوشا صحبت یار خویش

که در خانه با یار خوردن جگر

به است ز شکر در مقامی دگر