وگر جان دهد زو دلش چون رهد

نیابی به از جان خود همدمی

نبینی به از خویشتن محرمی

که با دوست یاری اگر دل نهد

به شمشیر گاه جوانی ز جان

بریدن بود بهتر از دوستان

شنیدم که صاحبدلی وقت گشت