به دکانچه درزییی بر گذشت

به شمشیر گاه جوانی ز جان

بریدن بود بهتر از دوستان

شنیدم که صاحبدلی وقت گشت

در آن حالت او جامه ای می درید

خورش دریدن به گوشش رسید

بنالید صاحبدل از ناله اش