ببینید تا این دو سه پود و تار

جهان گشت بر دل سیاه از فراق

جدایی تن از جان جدا می کند

جدایی چه گویم چه ها می کند

چه فریاد بر خویشتن می زنند

از اینجا نظر کن به حال دو دوست

به هم بوده یک چون مغز و پوست