به هم بوده یک چون مغز و پوست

ببینید تا این دو سه پود و تار

چه فریاد بر خویشتن می زنند

از اینجا نظر کن به حال دو دوست

دو نازک، دو همدم، دو هم خوی گل

مصاحب چو رنگ گل و بوی گل

در آن روز بی اختیاری نگر