در آن روز بی اختیاری نگر

به هم بوده یک چون مغز و پوست

دو نازک، دو همدم، دو هم خوی گل

مصاحب چو رنگ گل و بوی گل

که شان دور باید شد از یکدیگر

جهانا ندانم چه آیین تو است

چه بنیاد بر مهر و بر کین تو است؟