چه بنیاد بر مهر و بر کین تو است؟

در آن روز بی اختیاری نگر

که شان دور باید شد از یکدیگر

جهانا ندانم چه آیین تو است

که سرو سهی را در آری به ناز

کنی سر بلندش به عمر دراز

ز بیخ و بنش ناگهان برکنی