که شان دور باید شد از یکدیگر

دو نازک، دو همدم، دو هم خوی گل

مصاحب چو رنگ گل و بوی گل

در آن روز بی اختیاری نگر

جهانا ندانم چه آیین تو است

چه بنیاد بر مهر و بر کین تو است؟

که سرو سهی را در آری به ناز