چو برگ رزان از دم باد سرد؟

به خورشید گفتم که درگاه بام

زخت از چه چون گل شود لعل فام؟

چرا می شوی آخر زود زرد

دمی چهره ات ارغوانی بود

گهی چون رخم زعفرانی بود

چو بشنید رخساره پرتاب کرد